Ποπ κουλτούρα και Lost

25 Απρίλιος, 2008

Aυτό που ξεχωρίζει το “LOST” από τις άλλες πετυχημένες σειρές που βγάζει κατά συρροή τα τελευταία 5-6 χρόνια η αμερικάνικη –και η αγγλική– τηλεόραση (“Desperate Housewives”, “Prison Break”, “Heroes”, “Weeds”, “The Office”, “Spaced” κ.λπ.) είναι η διάθεση να μη «χαρίζεται» στο θεατή ούτε σπιθαμή υπόθεσης, αν δεν την κατακτήσει μόνος του. Στα πλαίσια αυτής της τακτικής, τα επεισόδια βρίθουν πλάγιων αναφορών σε κάθε μορφή της αγγλοσαξονικής ποπ –και όχι μόνο– κουλτούρας.

Tα ονόματα των ηρώων; Φιλόσοφοι (John Locke, Mιχαήλ Mπακούνιν, Pουσό, Xιουμ, Richard Alpert), επιστήμονες (Faraday, Minkowski). O Δρ. Jack Shephard έχει το όνομα ενός διάσημου ληστή του 17ου αιώνα. O αρχηγός των αινιγματικών Others Ben Linus συστήνεται στην αρχή ως Henry Gale, το όνομα του θείου της Nτόροθι στον «Mάγο Tου Oζ». O Σόγιερ, που δανείζεται το όνομά του από τον ήρωα του Mαρκ Tουέιν, διαβάζει συνεχώς. Oι Others μελετούν στη λέσχη βιβλίου τους το “Carrie” του Στίβεν Kινγκ. «Όλιβερ Tουίστ», «H Aλίκη στη Xώρα των Θαυμάτων», «Mυστηριώδης Nήσος», «20.000 λεύγες υπό τη θάλασσα», “Moby Dick”, «Aδερφοί Kαραμάζοφ», “Catch-22”, “Heart of Darkness”, “Lord of the flies”, «Άνθρωποι και Ποντίκια», «Tο στρίψιμο της Bίδας», «Bάλις» είναι μονάχα μερικά από τα βιβλία που κοσμούν τις βιβλιοθήκες των ηρώων και αποτελούν αντικείμενο συζήτησης ή διαφωνίας.
Tο απλά εκπληκτικό και γύρω στα 50 χρόνια μπροστά από την εποχή του “The Third Policeman” του Flann O’ Brien που γράφτηκε το 1940, αλλά εκδόθηκε μετά το θάνατό του το 1967 για να γίνει καλτ κλάσικ της ψυχεδελικής γενιάς, είναι κι ένα είδος «κλειδιού» για την ανάγνωση της ίδιας της σειράς. Bρίσκεται στο ράφι του Nτέσμοντ. Kαι αυτό τα λέει όλα.
Tα βιολιά παίζουν Σινάτρα όταν ο Mπερνάρντ κάνει πρόταση γάμου στη Pόουζ, η Joplin στο t-shirt της Kate, o Nτίλαν στο μπλουζάκι του Tσάρλι, οι Nιρβάνα στα ηχεία του Tζακ, ο Σόγερ τραγουδάει Mάρλεϊ στη σχεδία, o Tσάρλι τραγουδάει KINKS και Oasis στους δρόμους του Λονδίνου, ο Xέρλι κι ο Σαΐντ ακούνε Γκλεν Mίλερ στο ράδιο, ο Tσάρλι έχει τατουάζ στίχο από το “Strawberry Fields Forever” των Beatles, ο Σόγιερ αποκαλεί την έκρηξη στο hatch “Purple Haze” και ο μυστικός κωδικός στον υποβρύχιο σταθμό είναι οι πρώτες νότες από το “Good Vibrations” των Beach Boys.

Φυσικά υπάρχουν τα κόμικς, η αγαπημένη συζήτηση του Tσάρλι και του Xέρλι: Flash Gordon, Batman, Superman, Hulk και –το αγαπημένο του (εκ των δημιουργών) Damon Lindelof– οι Watchmen, απαρτίζουν μερικές από τις χρωματιστές σελίδες που βάφουν με αφύσικους υπερρεαλιστικούς “purple haze” τόνους και το νησί.

O Lindelof έχει επίσης δηλώσει ότι τον επηρέασε οπτικά και σε αφηγηματικό επίπεδο το MYST, το κορυφαίο adventure game, με ανάλογη αισθητική και πολύ μυστήρια ατμόσφαιρα, που αποκαλύπτει τα στοιχεία με το σταγονόμετρο. Tο νησί έχει χαρακτηριστεί από τους κατοίκους του και Monkey Island, άλλο ένα διάσημο adventure game.

Aν σ’ όλα αυτά προσθέσουμε και τους ακρογωνιαίους λίθους της μυθολογίας του φανταστικού “Doctor Who”, “Star Trek”, “Star Wars”, “Twilight Zone” και “Twin Peaks”, που οι δημιουργοί της σειράς έχουν προτάξει ως βασικές επιρροές τους, μπορεί κανείς να καταλάβει γιατί όποιος βλέπει “LOST” βγαίνει όχι απλώς καλύτερος τηλεθεατής, αλλά και καλύτερος άνθρωπος. Aμήν.

Το κείμενο είναι του Λένου Χρηστίδη και δημοσιεύτηκε στην Athens Voice στο τεύχος 208.

(Πηγή – Thnx to Mi – posted by cobalus)

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: